بنام خدا
یادی از زنده یاد کی لهراسب باتولی بصورت حماسی اشعار از امیر حسن اردشیری از باتولی های لردگان

دریغا که لهراس کجا رفته است/
ندانیم که جسمش کجا خفته است/
دریغا که آن جسم بود لشکری/
بترسید دولت زندگی یک پیکری/
دریغا از آن جسم حراسیده اند/
ندانیم کجا جسم او برده اند/
دریغا کجا برده اند شیر را/
دریغا چه کردند تن میر را/
دریغ است که دولت زیک جسم سرد/
بکردند وحشت تمام فرد بفرد/
دریغا که آن دولت و تانک و توپ/
بترسیدن از گرز و برنو و پوب/
زترس جسد شب نداشتند خواب/
نشانی نه در خاک و چاه هست و آب/
بباید نمادش کنیم بر قرار/
عزیزان باتول همه سر دیار
که یادش بماند در ایل پا بجاه/
که ننگ باد بر آن دولت کینه خواه/
تفو بر تو ای دولت نا به پاک/
ز لهراس نشان نیست در این آب و خاک/
تو ای اردشیر سوزاندی جگر/
ز آن جسم و پیکر نداریم خبر/
بجز یاد او را بیاربم بیاد/
کنیم جایگاهی برای نماد/
همه ایل باتول در آن جایگاه/
شویم جمع همه سال شود پایگاه/

کوچک همه عمو و عموزاده ها اردشیری